Miekes kijk op….vakantie en de beslommeringen van alle dag


Veel, heb ik al van de wereld gezien.
Dat begon al in mijn kinderjaren toen ik als schipperskind zwierf op de Hollandse, Duitse en Belgische binnenwateren. Mijn dagen bestonden voornamelijk uit werk aan boord.

Van ’s morgens vroeg,  tot ’s avonds laat.
Weekenden en feestdagen vielen daar ook vaak onder, maar ik beleefde alle dagen als vakantie. Ik zag veel, en …………..genoot van elke dag.

Later heb ik landen als Zweden, Portugal, Egypte en Australië bezocht.
Het verruimt je blik, leert je andere culturen kennen en het leert je ook je eigen, kleine Nederland meer waarderen. ‘We hebben het nog niet zo kwaad, in ons eigen landje’, was een gedachte die vaak bij me opkwam.
Altijd weer was ik blij als ik terug kwam op mijn eigen, vertrouwde  stekkie.

Neem nu mijn laatste vakantie.
Samen met mijn vriend Chris ben ik voor veertien dagen naar Griekenland geweest.
Naar het eiland Kreta. We verbleven in het plaatsje Malia.
Wél toeristisch maar toch ook een plek waar mensen die even hun dagelijkse beslommeringen wilden vergeten, daartoe volledig in de gelegenheid werden gesteld.
We deelden onze dag in, zoals WIJ dat wilden.

Even geen mensen die beslag op mij leggen omdat ik, als nieuw gekozen gemeenteraadslid bestormd wordt door mensen die, via mij hulp zoeken bij hun problemen in het leven.
Natuurlijk behoort dit bij mijn taken en ben ik blij mijzelf wat dat aangaat nuttig te kunnen maken voor mijn medemens, maar even……., er alleen maar zijn voor elkaar,………..is een verademing en zorgt ervoor dat ik de spanningen die ongetwijfeld straks, na het zomerreces weer op mij af zullen komen, weer aankan.

’s Morgens om zes uur zou de Schipholtaxi ons ophalen om ons naar het vliegveld te brengen en de nacht voor we vertrokken was het mammoetdebat van de Kamer en Minister Verdonk over de Nederlandse nationaliteit van Ayaan Hirsi Ali.
Ik was zo gefixeerd op de uitslag van het debat, dat ik bleef TV kijken om te weten hoe het zou aflopen. Het werd te laat, dus moest ik afhaken, maar ik hoopte dat het Kabinet zou vallen, zó verontwaardigd was ik over de arrogante wijze waarop deze minister omgaat met de belangen van een landgenoot.
NOTABENE: Nu kon er ineens, binnen twee dagen beslist worden of iemand recht had op de Nederlandse Nationaliteit, terwijl mij vaak wanhopige mails bereiken van mensen die al jaren wachten op een beslissing over of ze wel of niet mogen blijven in een land waar hun, hier geboren kinderen, naar school gaan terwijl ze nog steeds als asielzoekende geregistreerd staan. Hier hun vrienden hebben en de cultuur van hun geboorteland niet eens kennen omdat ze er nog nooit zijn geweest.
Waarom kon dat voor al die, al jaren wachtende asielzoekers niet eerder bekend zijn?
Ik was boos en hoopte dat het geval Ayaan Hirsi Ali een doorbraak zou betekenen voor deze mensen vanwege de precedentwerking.
’Die lange procedures kunnen dus blijkbaar ook korter’, dacht ik.

In Griekenland aangekomen kocht ik de Telegraaf en las van de val van het Kabinet, dat (zoals nu blijkt) toch nog doorgaat met regeren in een nieuw ontdekte  vorm (het Rompkabinet)
Zo kunnen zij toch nog ‘hun karwei afmaken’ voordat de verkiezingen in november plaats zullen vinden. Hoe ver kan dit Kabinet nog gaan met het verlakken van de burger?

Wij hebben genoten van de zee.
Van de zon en de gastvrijheid van de eilandbewoners en wij hebben geleerd van het weinige dat een mens eigenlijk nodig heeft om gelukkig te zijn, te genieten. 
Gelukkig zijn, draait niet om macht, aanzien en rijkdom, maar uit vrede hebben met jezelf en je omgeving, en ook uit de bereidheid iets te willen doen voor het welzijn van anderen.

Dat te beseffen, maakt voor mij uit, hoe ik mijn ideale vakantie zie.
Dat kan zijn in Kreta, of in mijn eigen achtertuin.
Het gaat erom, wààr je even tijd vind om jezelf te zijn en waar je even alle beslommeringen van het dagelijkse leven opzij kan zetten om nieuwe krachten op te doen..
Dàt is voor mij………….De ideale vakantie.

Met vriendelijke groet,
Mieke Batenburg