Onze samenleving.

Wanneer ik mijn krant lees, kijk en luister naar radio en TV,  kom ik tot de bedroevende conclusie dat we in dit land,  heden ten dagen helaas niet meer kunnen spreken  over een ‘samenleving’. Wanneer de solidariteit zozeer in het gedrang komt als tijdens deze regeerperiode van het huidige kabinet is daar mijns inziens nog nauwelijks sprake van.

Beter kunnen we spreken van een ‘economie’, waar alles draait om geld en niet meer om solidariteit met elkaar, dat toch eigenlijk wel zo zou horen.
Juist dit Kabinet heeft het immers altijd over ‘normen en waarden’ gehad?
Waar zijn die kreten dan gebleven die we hen zo vaak van de toren hoorden blazen in de campagnetijd voorafgaande aan de installatie van deze regering?
Ik hoor het hen nu niet zo vaak meer zeggen.
Zouden zij zich dan toch een klein beetje schamen?

We leven in een land, waar handel en grotere bedrijven ontzien worden en waar over topsalarissen niet gesproken mag worden omdat de heren directeuren van grote bedrijven niet bereid zijn om ook maar iets in te leveren van hun gigantische topsalarissen.

Waar steeds weer de mensen met  lagere en midden inkomens getroffen worden door de vele asociale bezuinigingsvoorstellen van deze regering.
Waar de zorg steeds minder en duurder wordt en waar steeds meer mensen gebruik moeten maken van de voedselbanken die als paddestoelen uit de grond komen.

In deze dagen van bezuinigingen, heeft Minister Zalm ook nu weer zijn prioriteiten verlegd en een plannetje bedacht, hoe hij de vele, tientallen miljoenen die nodig zijn voor de aanschaf van  Kruisraketten en dure helikopters, uit zijn toverdoos kan toveren.
 

Wéér een prestigeproject waar koste wat het kost geld voor vrij gemaakt moet worden.
Minister Zalm is een bijdehante jongen en weet ineens waar hij die tientallen miljoenen vandaan kan halen.

Natuurlijk, bij Jan met de pet! Wat dacht U dan?

Zelf zal hij daar echt geen boterham minder voor hoeven te eten.
Hij hoeft niet naar de voedselbank en die andere helft van de bevolking?
Nou, die doet het dan maar met een boterham minder.
Over normen en waarden gesproken!

Bijdehante jongen als minister Zalm van Financiën is, maakte hij bekend dat hij het niet langer meer nodig vindt de hoge energieprijzen te compenseren. Hij kwam tot deze uitspraak omdat volgens hem de olieprijzen de laatste tijd flink gedaald zijn. Volgens Zalm stijgen de hieraan gekoppelde gasprijzen daardoor eveneens minder hard. Maar dat wil niet zeggen dat ze volgend jaar, niet zullen stijgen, al is het dan misschien minder hard. De energierekening valt altijd nog € 50 hoger uit dan verwacht en dat is koopkrachtdaling voor de mensen.

Dus het geld dat de minister hiermee kan besparen, kan mooi in de Kruisraketten en de Heli’s gestoken worden

Vraag is, waarom Zalm de compensatie nu niet meer nodig vindt.
De koopkracht is de laatste tijd flink gedaald en, daar was toch een belofte?
En....belofte maakt schuld!!
Tijdens de algemene politieke beschouwingen in september was de Kamer het er immers vrijwel unaniem over eens dat voorkomen moest worden dat de hoge energieprijzen elke stijging van de koopkracht, die het kabinet voor 2006 had beloofd, zouden wegvagen?

 Ook de gevolgen van het nieuwe zorgstelsel baart veel mensen extra zorgen en doet een flinke aanslag op de koopkracht van de lagere inkomens.

Sàmen leven doe je sàmen en niet voor een klein deel van deze ‘samenleving’  die het bovendien aanmerkelijk beter hebben dan de mensen met de lagere inkomens.

 

©Mieke Batenburg