Ik mis je!

 


 

Ik mis je, lieveling op deez' bijzond're dag
ook alle liefde die jij mij gaf
omdat ik bij jou, mijzelf kon zijn.
't Gemis daaraan doet mij zo'n pijn.

Terwijl ik deze klanken beluistert,
zit ik aan mijn stoel gekluistert.
Ik kijk naar jouw vriend'lijke ogen

die mij zozeer hebben betover't

Zij zullen mij volgen in mijn bestaan,
Ik ben een beetje aangedaan.
Ik pink daarbij een traan
en laat mij daarbij even gaan.

Ik heb van jou zoveel geleerd.
Ben in het diepste tot mijzelf gekeerd.
Heb leren houden van alle mensen,
die ik, hoe simpel ook, alleen maar,
het beste wil wensen.

  Vol vertrouwen ga ik verder,
en weet dat gij daar zeid',
'k Vertrouw dan op mijn grote Herder,
Die mij bij alle dingen leidt.

Vrede op aarde wens ik u allen.
vrede en hoop in een eervol bestaan
of u nu leeft in villa's of stallen
lééf voor elkaar en 't zal u goed vergaan.

Laten wij allen op alle momenten,

Of het nu kerstmis is of niet
vooral niet vergeten, ons altijd inprenten
Hij, is er altijd, Hij is het die ons ziet!

Daarom vertrouw, op dat wat gaat komen.
Weet dat wat Hij doet, is welgedaan.
Van de toekomst wil ik weer dromen
'k Heb dus weer een reden
voor 'n nieuw bestaan.

©Mieke Batenburg, 2003

 

 

HOME

   

BACK

   

NEXT