Jij was mijn hoop mijn lief.
jij was mijn heldere licht,
dat haar stralen liet schijnen
in mijn geheven aangezicht.

Toen ging jij van mij heen
en ik bleef zo hopeloos alleen.
Mijn hoop, mijn liefde, mijn licht
was voor de tijd gezwicht.

Soms kijk ik zoekend omhoog,
en zie dan weer dat stralend licht.
Dan weet ik, jij bent daar,
en denk dan: 'Was IK daar maar'.

Maar zie ik dan weer om mij heen
dan weet ik, ik bén niet meer alleen.
Ik zie jou zuiver in mijn geest,
Alsof je altijd bij mij bent geweest.

Jij zegt mij: 'kind wees blij,
en treur niet meer om mij.
Waar ik nu ben, is het zo goed.
Leef, geniet, en doe wat je doen moet.'

'Tel je zegeningen, er zijn er zoveel.
Geluk en voorspoed worden je deel.
De zon zal voor jou weer gaan schijnen
en verdriet en zorgen laten verdwijnen.'

'Aan de horizon zal straks het licht,
haar stralen aan jou weer schenken,
en ik zal vanaf mijn plaats in het heelal
met ínnige liefde aan je denken.

'Leef, mijn lief en heb vertrouwen.
Durf aan je toekomst opnieuw te bouwen.
Ik zal er altijd voor je zijn,
Op een afstand; blijf jij altijd "mijn". 

Leef vooral voor de kind'ren,
maar leef ook voor mij!
Leef voor de  hele wereld,
en maak mij weer gelukkig en blij!'

'Wordt weer een gelukkig mens
dat is mijn allergrootste wens.
En als jouw tijd gekomen is
Dan volgt onze verbintenis.'

'Tot dan, geniet van het leven,
want dat is toch zo fijn.
Ik blijf op je wachten,
eens zul je weer bij mij zijn.'

HOME

BACK

NEXT