Tot voor kort had ik, tot mijn grote ergernis de gewoonte om elke avond onder het televisie kijken in slaap te vallen.
Zelfs een mooie en spannende film was niet in staat om mij te boeien en ook de herhaalde malen dat mijn echtgenoot mij trachtte te wekken, hadden geen succes.
Ik kon gewoon niet wakker blijven.

Daaruit concludeer ik dat ik slaap tekort kom, en dus probeer ik nu elke middag een  middagdutje te doen.

Ik zeg probeer, maar dat is nog niet zo eenvoudig, want in tegenstelling tot mijn echtgenoot, die uit solidariteit aan deze middagsessie mee doet, en die direct als hij lekker onderuit is gegaan en zijn ogen dicht doet in slaap valt, heb ik altijd een boek nodig, waarin ik enkele bladzijden lees en vervolgens indut.

Eensgezind en solidair is het dan in Huize Batenburg een gesnurk van jewelste.

En inderdaad, het werkt, ’ s avonds zak ik niet meer in slaap onder het tv kijken en dat is een stuk gezelliger.

Mijn boek was de vorige dag, na lange tijd uitgelezen, en ik zocht wat anders dat geschikt zou zijn om mij in de armen van morpheus te drijven.

Met de Libelle in de hand, die zojuist was bezorgd, en waarvan ik wist dat er deze zomer elke week een kort verhaal in zou staan dat net lang genoeg is om mij in slaap te sussen, zoek ik een luie stoel op! 
Krukje onder de benen en genieten maar, dacht ik.
Maar wat ziet mijn oog, terwijl ik de Libelle doorblader op zoek naar mijn kort verhaal?

Wilma Culinair heeft een “ voorproefje Bella  Italia “ in de aanbieding, zoals : Italiaanse salade met carpaccio ( wat is dat in vredesnaam? ) - Pasta Prima Piatti  - Bistecca Fiorentina en een Pasta uit eigen keuken.

Een paar bladzijden verder vinden we een Salsa van rode peper, kruidenolie en nog veel meer.
Het water loopt mij uit de mond bij het lezen van die heerlijke recepten en ik ben gelijk klaar wakker, terwijl ik mij realiseer dat er ook in het bereiden van de maaltijden heel veel  verandert is de laatste jaren.
Alle ingrediënten die nodig zijn om deze culinaire hoogstandjes te bereiden zijn tegenwoordig gewoon in de supermarkten te koop.

Wij Nederlanders hebben blijkbaar ingezien dat andere culturen ons ook veel te bieden hebben en wij maken dankbaar gebruik van de mogelijkheden die de moderne wijze van goederenvervoer ons biedt om alle producten zo snel en vers mogelijk op de schappen in de winkel te krijgen.
De Hollandse keuken is daardoor in vele gezinnen verdrongen door de Thaise, Griekse, Chinese, Vietnamese, Spaanse en Italiaanse manier van voedsel  bereiden.
Ook de Belgische patat met mayonaise en de Amerikaanse hamburger is niet meer weg te denken uit ons menu.
Ik zou zo nog wel even door kunnen gaan, maar uit bovenstaande opsomming blijkt wel overduidelijk hoe internationaal wij steeds meer georiënteerd worden.

Niet alleen op het gebied van voedsel worden we steeds wereldser,  de aanvoer van buitenlandse producten zoals, katoen, de Japanse, Franse en Amerikaanse auto, de olie en producten uit de Oosterse landen die hiervan worden gemaakt,

zijn voor ons eveneens onmisbaar geworden.
Als deze tendens zich ook in andere landen aan het ontwikkelen is, en alles wijst daar op, dan worden we misschien eenmaal ervan doordrongen dat het eigenlijk maar gekkenwerk is dat er nog zoveel oorlogen zijn, in deze wereld.

Want uit bovenstaande overwegingen zou je toch mogen opmaken,  dat we op weg zijn de verschillen in de culturen beter te leren begrijpen en accepteren dat we elkaar, waar ook ter wereld, nodig hebben.
Als wij , mensen uit de rijke landen dan bereid zouden zijn om onze  rijkdommen te delen met de derde wereld landen…………..?
Wat zou de wereld er dan mooi uit kunnen zien!!

Als dat zou kunnen, redeneer ik in mijzelf, dan ben ik graag bereidt daar mijn steentje aan bij te dragen en eet ik met liefde en plezier de ene keer Hollandse pot afgewisseld met: Chinees, Indisch, Grieks, enz. enz.  eten, onder het motto : 

     Verbeter de wereld en begin bij jezelf.

 

Zie zo, mijn column is weer op tijd gereed gekomen om ingeleverd te worden bij de redactie, maar van mijn middagdutje is niets terecht gekomen.
Had ik maar een nieuw boek moeten pakken, i.p.v. die vermaledijde Libelle, met haar recepten. 
Ach, dan slaap ik vanavond maar weer op de bank, tijdens die spannende film die ik zo graag wilde zien.  

©Mieke Batenburg.