Een gure wind waait stug door de bomen.
Speelt met het blad haar grillige spel.
We zien  dat de Herfst weer is gekomen.
De zomer was mooi, maar is niet meer in tel!

Het bos is getooid in haar prachtige kleuren.
Van roestbruin naar goudgeel en okerkleurig blad
De eekhoorntjes lopen met eikels te leuren.
Ze graven die in als een kostbare schat.

Het bos is gehuld in geuren en kleuren.
De Pad zoekt haar plek voor de winterslaap.
Ik zie om mij heen dit alles gebeuren.
Wond' ren der natuur, waar ‘k mij aan vergaap!

De vogeltrek heeft weer zijn aanvang genomen.
De Holenduif  vlucht voor de komende kou!
Het is de warmte waar zij van zal dromen.
Ik zie ze daar gaan, in de ochtenddauw.

Een mistige stilte spreidt zich uit over 't bos.
Mijn vriendje:‘de roodborst’ gaat
straks ook vertrekken.
Een vlucht ver van hier, zij maakt zich al los.
Zij gaat in den vreemde 'n nieuw plekje ontdekken.

Het bospad, getooid met haar zacht wollig mos
Waartussen de kleurige paddestoel groeit.
Het is Nu hun tijd van leven, daar in 't stille bos.
De kringloop van ’t leven, dàt is wat mij boeit.

Ook ik ga nu denken aan àndere dingen.
Maar straks in de lente,  dàn kom ‘k graag weer.
Als de knoppen ontluiken, de vogels weer zingen.
Dan ga ‘k weer genieten van die heerlijke sfeer!

©Mieke Batenburg, Oktober 2003