Vier jaar geleden hebben we met z’n allen het oude millennium afgesloten en zijn we vol hoop en verwachting het jaar 2000 ingegaan.

Nu,  sluiten we straks wéér een jaar af en ook nu gaan we vol verwachting dit nieuwe jaar tegemoet. Bij alle feestelijkheden en alle rijkdommen en verwachtingen die we van dit  nieuwe jaar 2004 verwachten, denk ik terug aan het verleden. Ik denk terug aan die heel bijzondere gebeurtenis, nu vier jaar geleden. Sommigen dachten dat het einde der tijden nabij zou zijn en bereidden zich daar helemaal op vóór. En toen……..kwam het moment!! Men vreesde dat er een totale chaos zou uitbreken. Ziekenhuizen waren op het ergste voorbereid. De banken vreesden een crash en in de verzorgingshuizen bleef de het personeel de gehele nacht professioneel aanwezig.

Inclusief de directie.

Natuurlijk was er ook voor hén een hapje en drankje en vierden zij als collegae een gepaste jaarswisseling.

Maar in hun achterhoofd, leefde de gedachte hoé zij moesten optreden wanneer het ergste zich zou vóórdoen. "Wàt zouden er allemaal voor rampen kunnen gebeuren?" was de gedachte. " Hoe moet je al die zieken en bejaarden en gehandicapten rédden?".

Er was een heel rampenscenario tot leven geroepen. Als het ergste zou gebeuren, was in ieder geval het gehele verzorgingsapparaat aanwezig.

Er gebeurde niets……….Het was een jaarwisseling waarin de meeste gezinnen wellicht iemand in de familiekring moest missen bij deze bijzondere jaarwisseling. Het is allemaal goed afgelopen, maar als ik terugdenk aan die gebeurtenis, was het toch wel héél bijzonder!!

Héél bijzonder, als je bedenkt dat het 2000 jaar geleden was dat Jesus Cristus geboren is, en dat toen de jaartelling begonnen is.

2000 jaar geleden, het lijken zoveel jaren en dat is het natuurlijk ook, maar als je bedenkt dat de wereld al miljarden jaren daarvoor is ontstaan, dan zijn die 2000 jaar eigenlijk maar een peuleschilletje.

Het komen en gaan van de jaren heeft altijd al een bron van beschouwingen opgeleverd, over het "hoe " en "waarom " van de dingen.

Vele mensen hebben dan de behoefte om eens dieper na te denken over alles wat ons beweegt .

Ook ik ontkom daar niet aan en het getal 2000 sprak ook mij tot de verbeelding.

Maar om nu mijn bespiegelingen uit te spreken over de afgelopen 2000 jaar zou een beetje teveel van mijn en Uw tijd vergen en ook teveel ruimte in beslag nemen, dus beperk ik mij maar tot de laatste 100 jaar; De vorige eeuw...

De twintigste eeuw heeft ons veel goede dingen gebracht.

Hoewel sommige groepen in de samenleving nog steeds armoede kent, is die toch niet zodanig dat, in ons land, mensen honger hoeven te leiden.

Wij, in onze Westerse wereld leven in een zekere welvaart, die o.a. tot stand is gekomen door de industrialisatie en de technische ontwikkelingen die wij in de afgelopen eeuw hebben mogen meemaken.

Wat moet het niet een wonder zijn geweest toen voor het eerst het elektrisch licht aanging en men niet meer bij een kaarslichtje de sokken behoefde te stoppen?

En wat een omwenteling moet het niet teweeg hebben gebracht, toen de auto zijn intrede deed, en de trein en het vliegtuig ?

Mensen konden zich ineens verplaatsen en de grenzen van hun wereld werden plotsklaps groter.

Ook het huishouden werd voor de huisvrouw gemakkelijker tengevolge van de techniek.

Ik kan mij nog herinneren hoeveel werk en kracht het vergde om de wekelijkse was weer netjes in de kast te krijgen, voordat de elektrische wasmachine er voor zorgde dat het werk van de huisvrouw werd verlicht.

Ook kan ik mij nog goed herinneren, dat wij met zijn allen in de badkuip moesten om gewassen te worden.

Als je de oudste was had je pech en was het water koud, want de jongste mocht éérst en dan de volgende. Zo ging dat door totdat iedereen in bad was geweest.

De douche en het ligbad hebben voor meer hygiëne gezorgd in de gezinnen.

Ook voor de mannen bracht de techniek verlichting in hun zware werk.

Er kwam allerlei elektronisch gereedschap op de markt én de computer rukte op en nam bezit van de wereld.

Dit had vérstrekkende gevolgen, zoals de ontwikkelingen in de ruimtevaart.Wie had nu toch kunnen denken dat er zomaar een mens op de maan zou rondlopen, maar het gebeurde en wie weet leeft er aan het eind van deze nieuwe eeuw wel een hele bevolkingsgroep daar boven.

Ik zal daar in ieder geval niet bij zijn, want al zou dat in mijn ( leef ) tijd te realiseren zijn, ik blijf liever met mijn beide benen op de grond staan.

Ook het medische onderzoek vaarde er wel bij dat de computer zijn intrede had gedaan.

Een aantal ernstige ziekten gingen tot het verleden behoren, zoals Polio en TBC.

De penicilline werd uitgevonden, waardoor koorts en pijn beter bestreden kunnen worden.

Men leerde de kennis van de genen begrijpen en men leerde opereren met behulp van micro-chirurgie.

Maar niet alles was rozengeur en maneschijn wat de vorige eeuw ons heeft gebracht.

De twintigste eeuw is ook een periode geweest waarin de onverdraagzaamheid jegens elkander hoogtij vierde.

Oorlogen en geweld volgden elkaar in snel tempo op, en door de opmars van radio en TV, wisten we wat er gebeurde, en zagen en hoorden we de gruwelen van de holocaust door de Nazi’s en de verschrikkelijke taferelen in landen als Bosnië en Yougo- Slavië en Irak.

En nu, na 11 september ook in Afganistan, waar onschuldige mensen het slachtoffer werden van de aanpak van de Navo-landen om het terrorisme te bestrijden. Of dit de juiste manier is om het terrorisme in de wereld te bestrijden, weet ik niet. Ik weet alleen dat de wereld zich in een golf van angst gevangen weet, nà de aanslag op het World Trade Centre.

Bij het zien van deze beelden is er bij veel mensen verzet gerezen. Zij hebben hun protest laten horen, en dàt zal er hopelijk toe bij dragen dat regeringsleiders gaan beseffen, niet zómaar aan de wil van de mensen voorbij te kunnen gaan, waardoor de wereldvrede in de één en twintigste eeuw bevorderd zou kunnen worden.

Binnenkort zal ik gaan behoren tot de grote groep mensen die zich in de derde levensfase bevinden, of is het de vierde ???.

Ik weet het niet meer en vind het ook niet echt belangrijk, want wat maakt het nu uit in welke fase van je leven je bent belandt,en in welke eeuw je leeft.

Iedere fase in mijn leven heeft mij iets geleerd, en heeft mij gemaakt tot de mens die ik nu ben.

Daar moet nog een hoop aan bijgespijkerd worden hoor, daarom wil ik ook nog graag de vierde en vijfde fase van mijn leven beleven.

Wat ik belangrijk vind, en waarvan ik ook denk dat hierin de zin van het leven schuilt is, dat wij met z’n allen blij kunnen zijn, en genieten mogen van elke dag.

Blij zijn omdat de zon schijnt en de lente de knoppen van de bomen en struiken weer laat ontluiken, de vogels weer zingen en het nieuwe leven weer ontstaat.

Wanneer er verdriet in je leven is geweest,en ook dàt gaat aan niemand voorbij, weet dan, dat ook dat zou bijdragen aan de vorming van je karakter, daarom heb ik daar vrede mee.

Wanneer een kind in al zijn onschuld, naar mij opkijkt en zijn kleine handje vol vertrouwen in mijn ( grote ) handen legt, voel ik mij verantwoordelijk voor zijn toekomst.

Een toekomst, waarvan wij allemaal willen dat dit een toekomst zonder geweld zou mogen zijn, zonder oorlogen.

Het is niet erg om oud te worden, want wij kunnen onze kennis aan ons nageslacht overdragen, en ik dacht dat de ouder wordende mens hierin een belangrijke taak te vervullen heeft, die niet ophoudt bij het stijgen der jaren, maar eerder in omvang toe zal nemen.

Vele ouderen denken, dat er voor hen gaan taak meer is weggelegd.

Ik ben er van overtuigd dat deze redenering onterecht is, want elk individu, jong en oud , heeft de taak zijn steentje bij te dragen om nà ons, een betere wereld over te dragen dan zoals de wereld was aan het begin van ons leven.

Laten wij allen, jong en oud, dat kleine handje van het kind dat na ons de toekomst zal gaan bepalen, stevig vastpakken en hem voorbereiden op de grote taak die straks op hem wacht, om ook in het nieuwe millennium de wereld te verbeteren en het geweld uit te bannen.

Dat kunnen wij ook als we oud zijn geworden !!!!!!

Wij kunnen voor het kind ( de toekomst ), een baken zijn, waardoor het in staat is de juiste koers te bepalen en ons te leiden naar een betere wereld.