Liefde.

Het leven is goed in het Brabantse land,
Daarmee is dus helemaal niets aan de hand.
Het enigste dat ik zo vrees’lijk mis.
Is dat de liefde in mijn leven is!

Ik wil mij koest’ren in jouw armen.
Mijn hart aan jou verwarmen!
‘k Wil verzinken in jouw blik!
Daar nooit meer uit ontwaken, dàt wil ik!

‘k Wil weer vlinders voelen in mijn buik.
Alsof ik zómaar in het diepe duik.
Nooit meer ontwaken, slechts samen zijn!!
God, wat is het leven fijn!

 Het zijn nu nog slechts ‘dromen’.
Zal het er werkelijk weer van komen?
Dat de liefde mijn pad weer kruist?
En dat mijn bloed weer in mij bruist?

 Want ons is het leven gegeven,
Om gelukkig te zijn én de liefde te beleven.
Ik wil LEVEN voor honderd procent!
En kunnen zeggen……
Ik heb het leven gekend!

©Mieke Batenburg