Kind’ren zijn als kroonjuwelen.
kostbaarder dan ‘t zwaarste goud!  
Ik wil met hen,  mijn leven delen.
Door hén voel ik mij nimmer oud!

Zij zijn mij door De Heer gegeven,
als de bekroning van ’t geluk.
Zij zullen de rest van mijn leven,
De vruchten zijn die ik nu pluk!

Paar’len, goud en diamanten,
zeggen mij niet zoveel méér!
Ook geld, en andere varianten,  
’t zijn de kind’ren, die ik begeer!

Zij zijn de nieuwe generatie!
Paar’len aan het firmament!
Zij zijn des Heren inspiratie,
en een onschuldig instrument. 

Generaties die nà mij komen.
Zullen dàn de toekomst dragen.
Want ik ben dan helaas gekomen,
aan het einde van mijn dagen.

Vol vertrouwen leg ik dan.
De toekomst in hun hand.  
En kijk vanaf de overkant,
naar des Heren vredesplan!

Eens zal er een wereld komen,
waar geen honger is en vrede heerst.
Waar geweld niet meer zal voorkomen,
en waar de liefde de wereld beheerst!

©Mieke Batenburg 13 oktober 2003