Grand Foulard

 
Onlangs heb ik een grand foulard gekocht. Dat is zo'n kleed dat men tegenwoordig gebruikt om een bankstel dat niet meer zo netjes is te verdoezelen en weer een fris aanzien te geven. Of omdat men wel weer eens wat anders wil zien dan de bekleding waar men al zo lang tegen aan kijkt. Zo'n grand foulard is dan een goedkoop alternatief. Het oude bankstel lijkt als nieuw en de bekleding is nog wasbaar ook. Ideaal voor een gezin met kleine kinderen en/of een rauwdauw van een echtgenoot die het niet zo nauw neemt met het deponeren van de as in de asbak. Dit was echter niet de reden waarom ik zo'n exemplaar heb aangeschaft.
 
In ons kleine huisje hebben mijn man en ik een chronisch gebrek aan ruimte. Daarom is onze slaapkamer tevens ingericht als kantoor, compleet met een groot bureau, telefoon, computer, scanner, en ook internetten behoort tegenwoordig tot de mogelijkheden.Omdat wij dus beiden veel tijd doorbrengen achter de computer, kwam de gedachte bij mij op om de kamer een wat huiselijker aanzicht te geven, en kocht ik  zo'n grand foulard om daarmee onze bedden te bedekken. De prijs van zo'n ding viel mij echter nogal tegen en omdat ook voor mij de uitdrukking geldt van " ons Zeeuwen bin zunig", kocht ik maar één exemplaar met de bedoeling de stof doormidden te knippen en er twee banen van een contrasterende kleur tussen te zetten.
 
Enkele dagen geleden ben ik met de bus naar de markt in de stad geweest. Men had mij verteld dat je daar veel keus hebt en dat ik daar zeker zou slagen..Welgemoed ging ik dus op strooptocht langs de vele marktkramen, waar inderdaad tegen schappelijke prijzen, vele soorten stof werden aangeboden.
Maar mensenkinderen, wat is het moeilijk om uit dat grote aanbod een stof te vinden die, qua kleur en structuur geschikt is om van mijn, inmiddels gehalveerde, grand foulard twee mooie bedden spreien te maken. De kleur was niet bijpassend, of de stof was te dik, te dun, te duur, of anderszins ongeschikt voor mijn doel. Ik had de moed al opgegeven dat ik nog iets geschikts zou kunnen vinden en maakte mezelf de grootste verwijten dat ik niet gewoon wat meer geld had uitgegeven en direct twéé grand foulards had gekocht. Dan had ik nu niet zoveel moeite hoeven te doen.
 
Moe van het slenteren en nadat ik bijna alle kramen had afgestruind, zag ik eindelijk de stof liggen die ik zocht. Het leed was nu gelukkig geleden, De prijs viel tegen, maar ja, dat moest dan maar en gelukkig, het leed was nu geleden!
Het was druk aan de kraam, maar geduldig wachtte ik op mijn beurt in de wetenschap dat ik nu eindelijk geslaagd was.
Tenminste..............dat dacht ik !!
Want ja hoor, de klant die eerder aan de beurt was had blijkbaar ook haar zinnen gezet op mijn stof !!
Zij kocht gelijk alles wat nog op de rol zat, zodat ik mijn aankoop wel kon vergeten. Uiteindelijk ben ik in een stoffenzaak in de stad geslaagd, maar van een voordelig lapje op de markt was nu natuurlijk geen sprake meer.
 
Thuisgekomen wilde ik zo snel mogelijk achter de naaimachine plaatsnemen. Maar eerst nog even de vaat afwassen en een lekker kopje koffie zetten,want daar was ik ondertussen wel aan toe. Terwijl ik de koffiepot klaarmaak laat ik tegelijkertijd het afwasteiltje vollopen met warm water.   Alsof ik nog niet genoeg tegenslag heb ondervonden, drijft er een dessertschaaltje onder de warmwaterstraal, dat loopt vol en fungeert daardoor als een fontein. Het water spuit er uit, over het aanrecht, tegen mijn kleding aan en belandt uiteindelijk op de keukenvloer.  Terwijl alles drijfnat wordt, geef ik een gil van kwaadheid.
Verdorie alles zit tegen vandaag !
Mijn man reageert niet eens op mijn roep. Hij is gewend aan mijn impulsieve reacties. Ik neem zijn stilzwijgen op als ongeinteresseerdheid van zijn kant en dat was nu net even te veel voor mij. Wanneer ik boos tegen hem uitvlieg, schiet hij in de lach en zegt : " Zoals je nu doet, zie ik je voor mij als een klein meisje. Die zou net zo reageren als jij nu doet ".
Daarna hebben we er samen maar eens om gelachen en was de lucht weer opgeklaard.
 
Alle gebeurtenissen van die dag zouden goed ondergebracht kunnen worden in de t.v - rubriek " Ook dat nog ".
Enfin, mijn grand foulard ligt nu mooi te zijn op onze bedden en de slaapkamer ziet er zo een stuk gezelliger en huiselijker uit. Maar één ding heb ik van dit alles wél geleerd:
 
Goedkoop is niét altijd duur ( zaam ) koop en je gulden is op de markt niet altijd een daalder waard. !! En zéker geen EURO!!!
 
Mieke Batenburg 2003

 

HOME

   

BACK

   

NEXT