|
Op de markt in
Haamstede
Mijn liefde voor het
glas, werd geboren in het jaar 1979, als gevolg van het gat waarin
ik viel toen ik (tijdelijk) moest stoppen met werken ten gevolge van
een operatie die, nadat deze succesvol was verlopen, ontaarde in een
long-embolie die ik ter nauwernood overleefde.
Ik moest rust houden en, (als altijd bezige) bij, viel het gedwongen
niets doen mij niet mee.
Ik zocht iets om die leegte op te vullen en liep eens binnen bij een
hobbyzaak. Op zoek naar een, (wat ik toen nog zo zag)
bezigheidstherapie waarbij ik mijzelf niet te zeer hoefde in te
spannen.
Er lag daar een graveersetje waar mijn belangstelling naar uitging.
Een soort pen, waarin men verschillende soorten diamantstiftjes
kon doen en waarmee men dan handmatig een 'mooie' afbeelding in
glazen, schalen en karaffen kon graveren.
Er hoorde ook een map met voorbeelden bij. Opgetogen met mijn
aanwinst, toog ik naar huis en ging gelijk aan de slag. Dat viel nog
niet mee! Het kostte heel wat kracht en inspanning, maar met veel
moeite had ik waarachtig mijn eigen naam "Mieke Schot" op
het glas gegraveerd! (Ik was toen nog getrouwd met mijn lieve
echtgenoot Piet Schot die ik helaas in 1995 heb verloren.)
Mijn eerste (kunstwerk) was gemaakt. Ik was er wel niet echt
tevreden over, maar toch........ik zag wel toekomstperspectief. Ik
ging dan ook opgewekt verder met graveren.
Inmiddels had ik de voorbeelden aan de kant gegooid en maakte mijn
eigen ontwerpen.
Mijn vrienden en familieleden vonden het mooi. Dat was voor mij een
motivatie om, als er iemand jarig was, een leuk en origineel
cadeautje te maken dat bovendien niet duur was.
Nadat de hele familie al voorzien was van mijn creaties, (ik
graveerde voor een broer een heel glasservies met het familiewapen.)
Voor een geboorte van een nichtje geboortetegels en voor het
huwelijk van een vriendin twee bruidsglazen met een bruidspaartje
erop dat de taart aansneed en de namen en de huwelijksdatum van het
bruidspaar op de voet. Toen ik op een keer in en kunsthandel
stond en vol bewondering naar een pentekening stond te kijken van
een havengezicht, was het ineens of er een knop omging.
Ik kwam op het idee om glasschilderijen te gaan maken. De gedachte
kwam bij mij op dat er met een zwarte achtergrond een soort
(omgekeerde) pentekening zou ontstaan. Ik maakte een schets van de
haven van Tholen, waar ik toen woonde. Zocht de glashandelaar op en
vroeg hem een glasplaatje te snijden van 0, 40cm bij 0, 35cm.
Daarmee ging ik aan de slag en dat was de eerste van vele
glasschilderijen die ik heb gemaakt.
En ook de eerste lijst die mijn lieve echtgenoot in elkaar
knutselde. De buren zagen mijn werk en vroegen of ik ook zoiets
wilde maken van hun hond 'Boemer'.
Natuurlijk kon ik geen nee zeggen en zo maakte ik steeds meer
schilderijen van schepen, boerderijen enz. Toen er in de
stadsbibliotheek een hobbytentoonstelling werd gehouden, werd ik
door de organisatie gevraagd of ik mee wilde doen. Er waren al vele
hobby's vertegenwoordigd, maar glasgraveren was daar nog niet bij.
Vandaar!! Ik zei, ja en vanaf dat moment wisten de mensen mij te
vinden. Ik kreeg veel opdrachten en leefde mij helemaal uit.
Bovendien, begon mijn hobby nu ook wat geld op te leveren. Mijn werk
raakte bekend en ik werd gevraagd op braderiën in Haamstede en
Zierikzee. In Bruinisse en vele andere zeeuwse plaatsen. Op één
van die braderiedagen, werd ik opgemerkt door iemand die al een hele
tijd, keurend mijn werk en werkwijze bekeek.
Ik werd aangesproken en uitgenodigd om mijn werk aan een
ballotagecommissie voor te leggen. (Een soort toelatingscommissie
van de eerste Nederlandse Kring van Glasgraveurs.)
Nooit van gehoord....maar ik zei ja en een week later ging ik met,
speciaal voor dat doel mooi gegraveerd werk naar Rotterdam waar de
keuring werd gehouden. Mijn werk werd goedgekeurd en vanaf dat
moment behoorde ik tot 'de Kring'.
De Kring exposeerde gezamenlijk of individueel in kunstgaleries,
stadhuizen, het kasteeltje van Dussen enz. enz. en mijn klantenkring
groeide.
De foto's die u in de fotogalerie ziet, zijn slechts een kleine
selectie van de vele werken die ik heb gemaakt en nog hóóp te
maken.
Glas, maakt deel uit van mijn leven. Ik héb iets met glas en kan er
niet aan voorbijlopen als ik iets moois ziet. Dan zie ik al
weer een mogelijkheid om een mooi ontwerp te maken. Glas is
doorschijnend en toch kan het de heerlijkste dranken bevatten. Het
licht dat zich spiegelt in glas is wondermooi. Als ik werk met glas
(later ook met spiegel) vergeet ik mijn tijd en ben ik zowel een
werk-O-holic als een glas-O-holic.
Mieke Batenburg/Schot
|