De Straatkrant


Ik zag hem staan!!
Bibberend van de kou.
Nietszeggende gezichten,
Die langs hem gaan!

Hij zag mij aan.
Mijn hart werd week.
Ik kocht een krant,
in het voorbijgaan.

De volgende week,
op diezelfde straathoek.
zag ik hem weer!
Ach!, zoals hij naar mij keek!

Wéér kocht ik een krant
en sprak hem aan!
Ik zei, ‘uit welk land?
‘kom je vandaan?’

Zijn verhaal was triest
’k had met hem te doen
Iemand die alles verliest
Zelfs zijn fatsoen!

Hij wacht nu op mij
Elke week weer
En ik zeg,  
’Mag ik nog een krantje’
meneer?’

©Mieke Batenburg,

 

HOME

   

BACK

   

NEXT