De oude treurwilg.
Lang
geleden werd jouw zaad
Gestopt in een aardig stukje grond.
Met als uiteind‘lijk resultaat
Dat jij daar je wortels vond.
Je
groeide, groeide en je takken,
Hingen treurig naar benee.
Nu wil men jou en ons verlakken.
Maar daar zijn wij niet mee tevree!
Je staat daar nu, zo trots en fier!
Zo midden in het veld.
Een hotel moet komen hier!
Dat heeft men ons verteld.
Wij, buurtbewoners om je heen,
Willen dat jij hier blijft staan.
Bij het bouwen van een hotel van steen,
Moeten zij maar om je henen gaan.
Te vaak moet wijken de natuur.
Voor zaken en voor geld.
Moet jij dan voor die stenen muur,
Worden geveld?
Laten wij waken over ons erfgoed
En zorgen dat jij kan blijven bestaan
Laten we vechten, als het écht moet.
En voor jou onderhand’len gaan!!
Laat de gemeente in al haar wijsheid
Beslissen hoe het nu verder moet gaan.
Zodat vooruitgang, natuur en schoonheid
Naast elkaar kunnen blijven bestaan.
©Mieke Batenburg augustus 2003